เสียงขลุ่ยเรียกนาง

เสียงขลุ่ยครวญหวนมากับลม             พี่สะอื้นฝืนระทม   กล้ำกลืนฝืนข่มใจเหงา

 ซํ  ดํ    รํ      มํ   ดํ  ล  ดํ      ม ซ ม ซ รํ ดํ ล      ดํ   รํ    ซํ  ดํ  รํ  มํ


ขลุ่ยครางครวญพี่หวนคะนึงถึงเจ้า    ฟังเสียงหริ่งหรีดเร้าพี่ยิ่งเศร้าไม่วาย

  ม    ซ      ล  ดํ  รํ   ดํ ล ซ  ม     รํ  ซํ    ดํ    รํ   มํ ม ซ ล    ดํ   รํ   


น้องจากนาหายหน้าจากจร             สู่กรุงเทพมหานคร ตัดรอนมิตอบจดหมาย

 ซํ    ดํ  รํ   มํ   ดํ    ล  ดํ       ม ซ   ม  ซ รํ ดํ ล  ดํ  รํ   ซํ  ดํ   รํ   มํ


ได้ข่าวดีเจ้าคว้าเทพีชาวไร่              ลืมรักเก่าเราไว้ สิ้นเยื่อใย ลืมลง

ม  ซ  ล ดํ   รํ   ดํ ล ซ  ม            รํ  ซํ  ดํ   รํ  มํ  ม  ซ   ร  มํรํดํ

            *  โอ้ เจ้ากลอยสาวน้อยบ้านนา       จาก ดอกหญ้า ไปเป็นดาราสูงส่ง

              ลซม ซ    ล    ดํ   มํ   รํ ดํ รํ           ดํ    ดํ    มํ     รํ  รํ  รํ รํ มํรํดํล

            พี่พลอยปลื้ม ถึงน้องจะลืมพี่ลง        อย่าเริงหลง น้อยเอ๋ยเจ้าจงระวัง

            ม   ซ    ด    ดํ  รํ   ดํ  ล ม ซ          ดํ   รํ   มํ    ซํ   มํ   รํ  ดํ มํ ร

หวิวไผ่ครางเคล้าลมอ่อนโอน                     ต้นตาลเดี่ยวจูบพื้นยืนต้น

 ซํ   ดํ   รํ     มํ  ดํ   ล   ดํ                         ม  ซ     ม   ซ  รํ  ดํ  ล      


ดั่งคนสูญสิ้นความหวัง                              ขลุ่ยบรรเลงเจ้ารับฟังเพลงพี่บ้าง

 ดํ รํ  ซํ  ดํ    รํ     มํ                                   ม   ซ   ล  ดํ  รํ ดํ    ล   ซ ม                            

กลอยเอ๋ยอย่าลาร้าง                                  หนุ่มเดิมบางสุพรรณหลงคอย

  รํ      ซํ   ดํ  รํ  มํ                                      ม   ซ    ล  ดํ  รํ     มํ   ดํ