พี่ อยู่ไกลถึงท่าฉลอม
แต่พี่ไม่ตรอมเพราะรักพยอม ยาม ยาก
ออกทะเล จะหาปลา มาฝาก
แม่คุณขวัญใจคนยาก รับของฝากจากพี่ได้ไหม
โปรด เมตตารักพี่สักนิด
พี่มอบชีวิตอุทิศให้สาว มหาชัย
แบกความรัก ข้ามทะเล มา ให้
ฝ่าลมและคลื่นเท่าไหร่ รักจึงได้ว่ายน้ำข้ามมา
ท่าฉลอม กับมหา ชัย
จะคิดทำไมว่าไกล เชื่อมความรักไว้ดีกว่า
บอกเพียงสักคำ ว่าไม่รักจะหักใจลา
ซ่อนตัวตามประสา จะหนีซ่อนหน้า ห่าง ไกล
เรื่อง ทะเลนั้นพี่พอรู้
แต่เรื่องเจ้าชู้ไม่รู้จะทำ ฉันใด
หยั่งทะเลพอคะเน ดู ได้
แต่ความรักเกินครวญใคร่
ลึกเท่าไหร่ไม่รู้หยั่งถึง
ดนตรี 8 Bars..6...7...
8..ท่าฉลอม กับมหาชัย
จะคิดทำไมว่าไกล เชื่อมความรักไว้ดีกว่า
บอกเพียงสักคำว่าไม่รักจะหักใจลา
ซ่อน ตัวตามประสา
จะหนีซ่อนหน้า ห่าง ไกล
เรื่อง ทะเลนั้นพี่พอรู้
แต่เรื่องเจ้าชู้ไม่รู้จะทำ ฉันใด
หยั่งทะเล พอคะเน ดู ได้
แต่ความรักเกินครวญใคร่
ลึกเท่าไหร่ไม่รู้ หยั่งถึง

 

 

 

 

edit @ 24 Sep 2015 12:09:05 by thai-flute

พิษรักพิษณุโลก

โน๊ตขลุ่ยจากเว็บ : http://www.noomlamoon.com/

 

พี่จอดแพคอย แม่สาวน้อยนัยน์ตาสีโศก

ริมฝั่งน้ำเมืองพิษณุโลก โชคไม่ช่วยคนสวยไม่มา

ฝนตกพรำๆ หนาวไอน้ำจากเหนือไหลบ่า

แอบอิงซบผักตบชวา เสียงขลุ่ยพลิ้วมาจากลำน้ำยม

สวรรค์คงสาป บาปคงซ้ำเพราะกรรมของพี่

พี่คอยน้องจนถึงตีสี่ ไม่เห็นมีสาวนัยน์ตาคม

ฝนตกจนซา เจ้าไม่มาช้ำเหลือจะข่ม

น้ำตาข้าหลั่งลงวังน้ำยม หนาวฝนหนาวลมใต้ร่มทองกวาว

ชะแง้เก้อ ชะเง้อคอย ชม้อยมอง

โอ้น้อง คิดถึงพี่บ้างหรือเปล่า

โอ้ละเหนอ ไม่เจอแม้แต่เพียงเงา

ไม่อยากจะแบกรักเรา กลับไปให้เขานินทา

หลวงพ่อช่วยที เถิดพ่อศรีพุทธชินราช

ช่วยดลใจเป็นใยสวาท ส่งเนื้อเย็นมาเป็นขวัญตา

หนาวเหน็บเจ็บใจ ขืนรอไปรักไม่คอยท่า

อยากกู่ร้องให้ก้องโลกา ให้เขารู้ว่าแก้วตาหลอกลวง

หลวงพ่อช่วยที เถิดพ่อศรีพุทธชินราช

ช่วยดลใจเป็นใยสวาท ส่งเนื้อเย็นมาเป็นขวัญตา

หนาวเหน็บเจ็บใจ ขืนรอไปรักไม่คอยท่า

อยากกู่ร้องให้ก้องโลกา ให้เขารู้ว่าแก้วตาหลอกลวง

โน๊ตขลุ่ย : เพลงทานตะวัน

posted on 24 Sep 2015 11:49 by thai-flute

 

 

ทานตะวัน
เนื้อร้อง เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
ทํานอง ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี

ตะวันส่องใสแดดฉายลงมาทาบทาทิวทุ่ง
แผ่วลมผ่านโรยเหมือนโปรยกลิ่นปรุงดอกฟางหอมลอย
ดอกหญ้าดาววับวาวทางเกลื่อนเหมือนดังหยาดพลอย
แตะนิดต้องน้อยราวมณีร่วงพรูพลัดพรายลงดิน


จะอยู่แดนไหนสุดฟ้าแสนไกลคะนึงถึงถิ่น
ด้าวแดนแผ่นดินที่เราจากมาเนิ่นนานแสนนาน
ดอกหญ้างามงดงามดังก่อนหรือรอนร่วงราน
แดดร้อนดินแล้งลมระงมแผ้วพานบ้านนาป่าเขา


*
ทุ่มกายทุ่มใจเข้าโหมแรงไฟหัวใจแรงเร่า
ยิ่งสร้างยิ่งทําระกําหนักเบาดิ้นรนหนทาง
เจ้ามิ่งขวัญยิ่งวันยิ่งเดือนยิ่งเลือนยิ่งราง
ทอดทิ้งทุ่งร้างวันและวันผ่านเยือนเหมือนเดินทางไกล


**
ตะวันส่องแสงสาดแสงลงมาทาบทาทางใหม่
ร่วมจิตร่วมใจก้าวไปก้าวไปฝ่าภัยร้อยพัน
มิ่งขวัญเอ๋ยหัวใจเรามั่นเหมือนทานตะวัน
เฉิดแสงแรงฝันราวระวีตะวันสีทองส่องใส


( ซ้ำ * , ** )


เฉิดแสงแรงฝันราวระวีตะวันสีทองส่องใส